Begin deze maand ontvingen alle houders van een studenten OV-chipkaart een brief van DUO (Domein Uitvoering Onderwijs; voorheen IB-Groep) met de mededeling dat zij voor 16 maart het nieuwe reisproduct moesten ophalen. De tijdelijke kaarten werden vanaf die datum namelijk ongeldig. Vergeleken met alle grote problemen van de OV-chipkaart introductie lijkt dit een triviaal punt, maar persoonlijk vind ik de titel ‘reisproduct’ ongelukkig gekozen.

Het bleek namelijk een virtueel product te gaan, in feite de activatie van het studenten abonnement op mijn (reeds in bezit zijnde) OV-chipkaart. Als iemand van de internetgeneratie die opgegroeid is met niet-tastbare producten was ik hier toch enigszins verbaasd over. Waarom zou je het moeilijker maken dan het is? Iedereen kent de term ‘opwaarderen’ van het mobiele bellen (fantastisch die prepaid beltegoed tijd toen een SMSje gewoon nog ƒ1,10 kostte), dus waarom dan moeilijk doen als het makkelijk kan?

Bedrijven moet productintroducties niet moeilijker maken dan dat ze al zijn. Dat geldt zeker voor de overheid.

Vandaag neemt SIDN haar vernieuwde domeinregistratiesysteem (DRS) in gebruik. Belangrijkste upgrade in deze versie is het afschaffen van de benodigde formulieren voor registratie en verhuizing. Domeinnamen kunnen door deze wijziging sneller worden verhuisd en geregistreerd, hoewel TransIP mij op dit moment al vrijwel al het werk uit handen neemt. Fijn dat .nl ook het verhuis token gaat gebruiken. Verhuizingen zullen daardoor een stuk sneller uitgevoerd kunnen worden.

TransIP meldt tevens dat “Ook de huidige technische eisen voor de DNS-configuratie komen te vervallen.”. Kan daar niets over lezen op SIDN.nl (wel over aangepaste DNS-check met DNSSEC ondersteuning, als voorbereiding op de verwachtte DNSSEC implementatie in augustus). Ik vond de oude eisen op zich prima. Streng doch rechtvaardig, zeg maar. In mijn ervaring zijn .nl domeinen stabiele domeinen en ik ben dan ook zelden nameserver problemen tegengekomen bij het benaderen van .nl’s.

En daarmee is de langverwachte bèta van het vernieuwde ilse.nl, onder licentie ontwikkeld door Ilse-vader Merien ten Houten, zojuist officieel gelanceerd.

Update 11 maart: lees mijn eerste bevindingen op Spotlight Effect.

Met veel interesse (en zelfs een beetje jaloezie) heb ik afgelopen jaar de lancering van Yunoo gevolgd. In mijn ogen een fantastisch innovatie! Toch voelt het een beetje omslachtig: het importeren van data uit een secondaire bron (de bank). Direct reisde mij de vraag waarom banken hier zelf niet op zijn gekomen. Zij hebben namelijk alle data al!

Het zou toch fantastisch zijn om per maand reserveringen naar mijn spaarrekening te kunnen taggen. Zodat ik na verloop van tijd precies kan zien hoeveel spaargeld er in het potje met tag ‘vakantie VS’ zit, en hoeveel geld ik heb omgezet in goudgele liquiditeit in de tag ‘kroeg’.

Taggen in Rabobank internet bankieren.

Of waarom kan ik niet subscriben op de RSS feed van mijn transactie overzicht. Natuurlijk heeft dit security implicaties, maar er is vast wel een middenweg te vinden daarin. Tenslotte werkt één van de grootste banken van Nederland ook nog steeds met TAN codes.

Conservatief

Banken zijn notoir conservatief, ook wat internet bankieren betreft. Begrijpelijk ook, want mijn opa moet er ook mee kunnen werken. Interface wijzigingen kan je niet zomaar doorvoeren. Toch zal het nodig zijn om het product sexy te maken om de jonge generatie te engagen. Desnoods in een aparte uitvoering. Eerlijk is eerlijk, Rabobank is waarschijnlijk de meest innovatieve bank van Nederland. Ze hebben zichzelf opnieuw uitgevonden als telco en hebben ons betalen per SMS gebracht. Dan kan dit toch niet zoveel gevraagd zijn?

Update: ING introduceert TIM

Mijn gebeden zijn verhoord: ING introduceert het digitale huishoudboekje ‘TIM’ genaamd. TIM stopt bij- en afschrijvingen in categorieën, en heeft een automatische koppeling met een ING-betaalrekening. Met dank aan @baswieleman.

Onlangs ontving ik een geheugensteun van Nuon per SMS:

“Goedendag. Voor verwerking van uw verhuizing heeft Nuon uw meterstanden nodig. U kunt deze met opnamenummer 2006010333 doorgeven op www.nuon.nl of tel 08001548.”

Zo’n herinnering is natuurlijk ontzettend handig, maar het was mij niet duidelijk of het nou om de meterstanden op het oude- of het nieuwe adres ging. Omdat de afzender geen telefoonnummer maar slechts ‘Nuon’ was, kon ik niet per SMS reageren om mijn vraag te stellen, maar moest ik de customer support bellen (0900-nummer).

E-mail nieuwsbrieven

Notoir zijn natuurlijk de e-mail nieuwsbrieven met ‘noreply@’-adressen. Zo ontving ik per e-mail een reminder van nrc next met de mededeling dat ik een mooie actie misloop. Op mijn oude adres heb ik ooit een abonnement op deze prima krant gehad. De herinneringsbrief is waarschijnlijk naar mijn oude adres verstuurd en daarom heb ik deze nooit ontvangen. Het leek mij handig om direct mijn nieuwe adres door te geven. Helaas: de mail was verstuurd vanaf een no-reply adres en de mailing bood niet de mogelijkheid om mijn gegevens te wijzigen. Zonde, want ik sluit niet uit in de toekomst weer een abonnement op deze krant te nemen.

Waarom luisteren organisaties niet?

Eigenlijk is er geen goede reden te bedenken waarom organisaties wel verzenden maar vervolgens niet luisteren. Ze hebben alle data om dit wel te doen. Nuon heeft mijn 06-nummer gekoppeld aan mijn opnamenummer en andere klantgegeven. Nrc next heeft mijn e-mail adres gekoppeld aan mijn offine adres.

E-mail en SMS zijn echt al heel lang volwaardige communicatiekanalen. Hoogste tijd dat ze ook zo gezien worden bij het inrichten van CRM/ERP systemen.
De tijd van push is echt voorbij: tijd om de dialoog aan te gaan met de klant!