Wat ik echter niet begrijp is waarom het dan ook zo moeilijk moet zijn om een lening weer stop te zetten. Als ik een euro zou krijgen voor elke keer dat ik hoor van iemand dat hij/zij de lening laat doorlopen omdat uitzetten zo ingewikkeld is… De overheid zou het zo makkelijk mogelijk moeten maken om een lening stop te zetten. Juist dan moet de impuls bediend worden.

Binnenkort op TMF: SMS Lening UIT naar 3030?

Sinds ik de MultipleSelect MooTools plugin ken moet ik deze tip echter weer intrekken. De MultiSelect combineert de beste eigenschappen van de dropdown en de checkbox formulier elementen. Het is direct duidelijk dat er meerdere opties geselecteerd kunnen worden en tegelijkertijd is het (bij het presenteren van veel opties) een stuk duidelijker dan een rij checkboxes.

Weer een fantastisch voorbeeld van hoe JavaScript frameworks zoals MooTools het web blijven verbeteren. Dagelijks op de hoogte blijven? Volg dan het fantastische blog van David Walsh.

Smashing Book is opgedeeld in hoofdstukken waarbij ieder hoofdstuk een belangrijk onderdeel beschrijft: van usability via type setting tot page speed optimalisatie. Maar uiteraard ook het onderwerp waar Smashing Magazine mee is groot geworden: design.

Het feit dat het boek zoveel verschillende onderwerpen behandelt maakt het toegankelijk voor een ieder die ook maar iets met site realisatie te maken heeft. Maar tegelijkertijd gaat het boek niet diep genoeg voor de professional die full-time bezig is met het bouwen van stukjes web. Opvallend is dat sommige onderwerpen ontzettend technisch zijn (The Art and Science of CSS-Layouts) en andere onderwerpen vrijwel niets met techniek te maken hebben (How To Turn A Site Into A Remarkable Brand).

Toch zaten er voor mij ook interessante stukken in he boek. Vooral typografie was voor mij nog onontgonnen terrein. Logisch ook, want ik ben geen designer, maar desalniettemin een zeer interessant onderwerp.

Ik zou dit boek niet direct aan de web professional aanraden. Maar voor hen die niet echt bekend zijn met de fundamentele basis van usability, design en de wat technischere zaken zoals CSS en page speed optimalisatie kan dit wel een goed boek zijn om als springplank te fungeren.

Twee dingen vielen me op viel tijdens de Site Clinic:

• Alle niet-geoptimaliseerde websites maken dezelfde fouten (interne linkstructuur, titels, headings, …); en
• Als je een website analyseert op usability is het belangrijk dat je in ieder geval wat kennis hebt over het onderwerp.

Het verbaast me dat er anno 2010 nog steeds websites gelanceerd worden die zelfs de basis SEF-technieken niet toepassen. Natuurlijk verwacht ik geen perfect doordachte linkbuilding campagnes of 500 pagina’s aan relevante content, maar <title>’s correct invullen is toch redelijk basic? Nou ja, goed dat de SMT er is om dit aan de kaak te stellen.

Wat betreft het analyseren van een website op het gebied van usability: wanneer je een website over aandelen beoordeelt dan moet je natuurlijk wel wat verstand van zaken hebben. Een treemap is toch niet zo exotisch? Daarnaast stond er behoorlijk duidelijke uitleg direct onder de treemap. Maar goed, het is natuurlijk ook lastig om in vijf minuten tijd een website door te lichten vanuit usability perspectief. SEOclinics zijn wat dat betreft makkelijker te doen denk ik.

Na de Site Clinic begon het laatste programma onderdeel: de borrel. Erg gezellig en leuke mensen gesproken, waaronder Frank Raterink van Treinontmoeting. Al met al was het wel weer een gezellige bijeenkomst, maar IAB: volgende keer iets zwaardere kost?

1) Bewaar functionaliteit

Dropdown menu’s hebben de onhebbelijkheid dat ze lastig zijn te stylen. Veel webdevelopers hebben dit ‘opgelost’ door gebruik te maken van Javascript of Flash. Vaak werkt de basis functionaliteit dan prima (een lijst met opties en de mogelijkheid om deze te selecteren) maar handige opties zoals scrollen, het snel naar de juiste keuze springen door de eerste letter in te toetsen of het form element te selecteren met de ‘tab’ toetst werken dan niet meer. Zorg dat deze functionaliteit bewaard blijft. Dankzij conventies als deze kunnen we het web bruikbaar houden.

Usability fail: Ovi Maps

Een mooi voorbeeld van hoe het niet moet is de Nokia Ovi Maps header (in Flash). Allereerst werkt het scrollwheel niet, daarnaast kan er alleen gescrolled worden door op de scrollbar te klikken (en dus niet door in het lege gedeelte onder de scrollbar te klikken). Tot slot is het ook niet mogelijk om snel naar de gewenste optie te springen door de beginletter in te toetsen (had overigens ook in HTML niet goed gewerkt, aangezien voor elk model ‘Nokia’ is toegevoegd).

2) Denk non-lineair

Dropdown menu’s worden vaak gebruikt in grotere formulieren met afhankelijkheden. Bijvoorbeeld door een landkeuze te bieden waarna de inhoud van het provincie-dropdown menu wordt aangepast. Denk goed na over deze afhankelijkheden. Je gebruikers zullen lang niet altijd lineair door je formulier heenlopen. Er is een goede kans dat ze later terugkeren naar een eerdere optie. Zorg dat dit ook goed kan in je formulier. Toen ik bij het uitpakken van mijn Blackberry Bold 9700 de tekstinvoer taal op ‘Nederlands’ zette (tweede dropdown menu in het formulier) en daarna terug ging naar de eerste dropdown om de interface taal op ‘US’ te zetten werd mijn tekstinvoer ook weer op ‘Engels’ gezet. Onthoud welke dropdown menu’s al zijn aangeraakt door de gebruiker.

3) Zorg voor een logische sortering

Dropdown menu’s worden veel gebruikt voor een land- of tijdzone keuze. Vaak zoek ik me een ongeluk naar de optie waarmee ik ons kikkerlandje selecteer. Nog los van het feit dat het varieert van ‘Netherlands, The’, ‘Netherlands’ en ‘Holland’ is de plaats ook verschillend. De ene keer bovenaan (omdat de site de herkomst van de bezoeker uitleest), een andere keer ingedeeld naar continent en weer een andere keer op alfabetische volgorde. Zorg voor een logische sortering en maak gebruik van groepen in de optie set om gebruikers te helpen sneller de gewenste keuze in een lange lijst terug te vinden.

4) Vermijd ‘multiple’ dropdown menu’s

In multiple dropdown menu’s kan de gebruiker tegelijkertijd meerdere opties selecteren. Klinkt handig, is het niet. Het is voor veel gebruikers onduidelijk dat ze meerdere opties kunnen selecteren. Bovendien weten ze vaak niet hoe dit moet (ctrl+klik in Windows, command+klik in Mac OSX). Daarnaast is het technisch niet mogelijk om de volgorde van selecteren uit te lezen, waardoor het nut hiervan beperkt wordt. Gebruik liever meerdere dropdown menu’s of checkboxes. Als je er echt niet omheen kan, leg dan goed uit aan je gebruikers hoe de multi-select dropdown werkt.

5) Verplaats je in de gebruiker

Een dropdown menu met de opties ‘ja’ en ‘nee’ is weinig zinnig. In dat geval zijn radio buttons een veel logischer keuze. Zorg ervoor dat je dropdown menu’s alleen toepast wanneer je voldoende opties hebt om uit te kiezen. Voorkom ook onnodig klikken. Wanneer je gebruik maakt van een afhankelijkheid en uit een eerdere keuze blijft slechts één optie over selecteer die dan ook direct. Nog maar een voorbeeld van hoe het niet moet (BelBios.nl).

Conclusie

Zoals altijd komt het neer op goed nadenken. Stel jezelf de vraag wat je als gebruiker zou doen. Voer usability tests uit. Daar is niet direct een enorm budget voor nodig. Online tools zoals ClickTale bieden uitgebreide inzichten in het formulier-gebruik van je gebruikers. Dropdown menu’s zijn ontzettend handig, mits goed geïmplementeerd.

NB: Als voetnoot nog even het volgende: dropdown menu’s zijn heel nuttig, maar voor ’snelle’ formulieren waarschijnlijk niet ideaal. Formulieren waar alles om conversie draait moeten zo snel mogelijk ingevuld worden. Dropdown menu’s zijn dan te traag in het gebruik. Probeer in dergelijke formulieren alleen gebruik te maken van text inputs.

Het bleek namelijk een virtueel product te gaan, in feite de activatie van het studenten abonnement op mijn (reeds in bezit zijnde) OV-chipkaart. Als iemand van de internetgeneratie die opgegroeid is met niet-tastbare producten was ik hier toch enigszins verbaasd over. Waarom zou je het moeilijker maken dan het is? Iedereen kent de term ‘opwaarderen’ van het mobiele bellen (fantastisch die prepaid beltegoed tijd toen een SMSje gewoon nog ƒ1,10 kostte), dus waarom dan moeilijk doen als het makkelijk kan?

Bedrijven moet productintroducties niet moeilijker maken dan dat ze al zijn. Dat geldt zeker voor de overheid.

TransIP meldt tevens dat “Ook de huidige technische eisen voor de DNS-configuratie komen te vervallen.”. Kan daar niets over lezen op SIDN.nl (wel over aangepaste DNS-check met DNSSEC ondersteuning, als voorbereiding op de verwachtte DNSSEC implementatie in augustus). Ik vond de oude eisen op zich prima. Streng doch rechtvaardig, zeg maar. In mijn ervaring zijn .nl domeinen stabiele domeinen en ik ben dan ook zelden nameserver problemen tegengekomen bij het benaderen van .nl’s.

En daarmee is de langverwachte bèta van het vernieuwde ilse.nl, onder licentie ontwikkeld door Ilse-vader Merien ten Houten, zojuist officieel gelanceerd.

Update 11 maart: lees mijn eerste bevindingen op Spotlight Effect.

Het zou toch fantastisch zijn om per maand reserveringen naar mijn spaarrekening te kunnen taggen. Zodat ik na verloop van tijd precies kan zien hoeveel spaargeld er in het potje met tag ‘vakantie VS’ zit, en hoeveel geld ik heb omgezet in goudgele liquiditeit in de tag ‘kroeg’.

Taggen in Rabobank internet bankieren.

Of waarom kan ik niet subscriben op de RSS feed van mijn transactie overzicht. Natuurlijk heeft dit security implicaties, maar er is vast wel een middenweg te vinden daarin. Tenslotte werkt één van de grootste banken van Nederland ook nog steeds met TAN codes.

Conservatief

Banken zijn notoir conservatief, ook wat internet bankieren betreft. Begrijpelijk ook, want mijn opa moet er ook mee kunnen werken. Interface wijzigingen kan je niet zomaar doorvoeren. Toch zal het nodig zijn om het product sexy te maken om de jonge generatie te engagen. Desnoods in een aparte uitvoering. Eerlijk is eerlijk, Rabobank is waarschijnlijk de meest innovatieve bank van Nederland. Ze hebben zichzelf opnieuw uitgevonden als telco en hebben ons betalen per SMS gebracht. Dan kan dit toch niet zoveel gevraagd zijn?

Update: ING introduceert TIM

Mijn gebeden zijn verhoord: ING introduceert het digitale huishoudboekje ‘TIM’ genaamd. TIM stopt bij- en afschrijvingen in categorieën, en heeft een automatische koppeling met een ING-betaalrekening. Met dank aan @baswieleman.

“Goedendag. Voor verwerking van uw verhuizing heeft Nuon uw meterstanden nodig. U kunt deze met opnamenummer 2006010333 doorgeven op www.nuon.nl of tel 08001548.”

Zo’n herinnering is natuurlijk ontzettend handig, maar het was mij niet duidelijk of het nou om de meterstanden op het oude- of het nieuwe adres ging. Omdat de afzender geen telefoonnummer maar slechts ‘Nuon’ was, kon ik niet per SMS reageren om mijn vraag te stellen, maar moest ik de customer support bellen (0900-nummer).

E-mail nieuwsbrieven

Notoir zijn natuurlijk de e-mail nieuwsbrieven met ‘noreply@’-adressen. Zo ontving ik per e-mail een reminder van nrc next met de mededeling dat ik een mooie actie misloop. Op mijn oude adres heb ik ooit een abonnement op deze prima krant gehad. De herinneringsbrief is waarschijnlijk naar mijn oude adres verstuurd en daarom heb ik deze nooit ontvangen. Het leek mij handig om direct mijn nieuwe adres door te geven. Helaas: de mail was verstuurd vanaf een no-reply adres en de mailing bood niet de mogelijkheid om mijn gegevens te wijzigen. Zonde, want ik sluit niet uit in de toekomst weer een abonnement op deze krant te nemen.

Waarom luisteren organisaties niet?

Eigenlijk is er geen goede reden te bedenken waarom organisaties wel verzenden maar vervolgens niet luisteren. Ze hebben alle data om dit wel te doen. Nuon heeft mijn 06-nummer gekoppeld aan mijn opnamenummer en andere klantgegeven. Nrc next heeft mijn e-mail adres gekoppeld aan mijn offine adres.

E-mail en SMS zijn echt al heel lang volwaardige communicatiekanalen. Hoogste tijd dat ze ook zo gezien worden bij het inrichten van CRM/ERP systemen.
De tijd van push is echt voorbij: tijd om de dialoog aan te gaan met de klant!